Social of physical?

21-04-2020

Een zeer belangrijke Corona-maatregel is het houden van voldoende afstand. Virussen houden nu eenmaal van nabije contacten. En het dat virus worst wezen hoe wij ons daarbij voelen.

En zo ontstaan in tijden van nieuwe fenomenen ook nieuwe woorden en uitdrukkingen. Social distancing is er zo eentje. Hou afstand. Blijf in uw kot.

Maar social distancing werkt niet. De mens is nu eenmaal een sociaal wezen, dat contact wil met anderen. Dat wil delen, wil overbrengen hoe het zich voelt en zich hierin graag begrepen wil voelen door anderen.

We moeten afstand bewaren, uiteraard! Een virus denkt niet na, heeft geen compassie, maar doet gewoon. Te dichtbij? Jammer, besmet! Maar van belang is dan wel die anderhalve meter, het niet bij mekaar op bezoek gaan. De physical distancing dus. Doen!

Iets anders is het houden van sociale afstand, de social distancing. De meesten van ons hebben het geluk om zeer veel sociale contacten te kunnen onderhouden en zelfs op te starten zonder elkaar fysiek te moeten ontmoeten. We kunnen telefoneren, whatsappen, chatten, online meeten, ... Nee, sociaal kunnen we best wel wezen. Ieder in zijn of haar cocon? Nee, natuurlijk niet! Blijf in fysiek uw kot, maar mentaal en sociaal verbonden met alles en iedereen!

En toch: hoe groter de afstand, hoe levenlozer we ons kunnen voelen. Je nabije omgeving bepaalt bijzonder veel. Tijdens de quarantaine zijn depressieve gevoelens bij jongeren verdrievoudigd. En wat met ouderen die zich moeten opsluiten, of geïsoleerd zitten in rust- en verzorgingscentra? Werknemers en ondernemers die kracht halen uit dagelijkse nabije contacten en nu opeens alles op afstand moeten regelen? Nee, de social media van vandaag lossen niet alles op! We zijn niet enkel 'denkende' wezens, blijkbaar, maar ook 'tastbare' wezens. Samen op dezelfde plaats hetzelfde zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Letterlijke nabijheid is wat we echt nodig hebben!

Corona doet ons anders denken omdat we anders voelen. Angst, onzekerheid, evidenties die wegvallen, eenzaamheid, het missen van menselijke nabije warmte. 

Gelukkiglijk zijn er zijn heel wat mensen die zich willen inleven in de noden van anderen. Nu nog meer dan anders, en ook anders dan anders. Ze willen begrijpen wat pijn doet en waarom. Maar ook wat plezier geeft, energie, motivatie. Niet alleen om het gewoon vast te stellen, maar ook om er op door te gaan. Omdat het zonde is dat dit verborgen zou blijven, en dat wat beter kon, niet zou veranderen. Ook nu, midden in de crisis. Vooral nu!

Dat is voor mij een drijfveer om Authentical tijd en ruimte te geven en er vanuit mijn kot tijd in te steken. Ik doe dat niet alleen maar in fijn contact met intussen vele anderen bij wie stilzitten ook niet in het bloed zit.

O ja: in social contact met anderen, niet in physical contact ;-).

Bert

... terug ...